Wstęp

Czym by były gry bez efektów specjalnych… Wybuchy, błyski, iskry, ogień i wiele innych. Bez tego gra, przypominała by bardziej program do oglądania wnętrz i świecących w niej modeli a nie super produkcje rodem z Valve. Większość tych efektów da się uzyskać przy pomocy tzw. „Cząsteczek”. W tej notce jednak chciałbym się skupić na efekcie trochę mniej osławionym, mianowicie na wstążkach (ang. ribbons).

Wstążka jest to byt (często ciągnący się za jakimś obiektem) pozostawiający za sobą „ogon” który stopniowo zanika wraz z upływającym czasem.

Pozwalają one na uzyskanie wielu efektów w których cząsteczki nie zawsze zdają egzamin. Jak np. dym rozchodzący się za szybką rakietą albo wyładowania elektryczne.

Budowa

Wstążka to nic innego jak prostokąty kolejno połączone ze sobą bokami w punktach, które są równomiernie rozłożonych na linii jej ruchu.

Zielone punkty reprezentują miejsca w których nasze prostokąty będą stykały się bokami. Rozmieszczenie powinno być względnie równomiernie, pozwoli to nam uniknąć rzucających się w oczy rozciągnięć tekstury. Ważne jest też aby gęstości punktów była odpowiednia. Jeśli będzie za mała to nasza wstążka będzie kanciasta. Jeśli za duża to wygeneruje nam się dużo geometrii…

Wstążka powinna mieć tzw. punkt źródłowy, który pozwoli nam na określenie kiedy postawić następny punkt na linii ruchu wstążki. Co klatkę sprawdzamy jego odległość od ostatniego utworzonego punktu. Jeśli ta odległość przekroczy naszą jakąś stałą (ta która wpływa na gęstość rozmieszczenia) tworzymy nowy punkt.

Ok. Powiedzmy że nasze punkty już się tworzą. Ale jak je teraz wyrenderować aby powstała wstążka? W pierwszym etapie bierzemy dwa kolejno po sobie występujące punkty i sprawdzamy pod jakim kątem są do siebie zwrócone (a.). Następnie kąt ten używamy do stworzenia dwóch punktów oddalonych o jakąś wartość (widzmy to na rysunku b.).

Mające te punkty możemy już bez problemu stworzyć geometrie naszej wstążki (c.).

PS. Tak, wiem że dawno nie pisałem